Ik móet natuurlijk helemaal niets.
Datum: 6-2-2020
Afstand volgens de gids: 17 km
Het weer: Lekker zonnetje, blauwe hemel met hier en daar een wit wolkje. Het is vandaag wel 18 graden geweest.
Uurtje wandelen, half uurtje zitten, uurtje wandelen en dan weer zitten. Ik bedenk het als ik net onderweg ben. Vandaag ga ik maar een klein stukje. Ik wil tot Barcelos. Dat is maar 17 km. Ik ga het rustig aan doen. Dan kunnen de voeten verder genezen en dan hoeven we het daar ook niet meer over te hebben.
Wandelwol
Het heeft wel wat losgemaakt. Ik kreeg van alle kanten prachtige tips. Dank allemaal! Niet altijd helemaal even bruikbaar onderweg, want waar haal ik bijvoorbeeld zo snel hirschtalcreme vandaan? De wandelwol riep ook wat op. Ik kreeg een streng mailtje van Tine Haakman (pedicure). Zij schrijft: ‘ Ik heb je een zak wandelwol gegeven om het uit te proberen, dit is werkelijk topmateriaal voor je tijdens je wandelingen, stop het altijd in je tas, neemt kleine ruimte in. Voorkomt heel wat overleed.’ Tine, ik weet precies waar die zak wol ligt in mijn huis. Maar als je toch nooit last van blaren hebt….
Nanda van Spijker (wandelwolverkoper) stuurde me ook een berichtje. Zij merkte op dat ik het helemaal verkeerd had met de wandelwol en dat ze het jammer vond dat ik zo fout voorgelicht was. De wandelwol moet juist wollig en luchtig aangebracht worden. Niet dun, want dan heeft het geen drukopvang. Nanda, ik zal het wijzigen in het vorige blog, dan is dat ook weer geregeld.
Ik bedacht onderweg dat ik nu zo’n schat aan goede tips had over wat te doen als je blaren hebt dat ik er een blog over ga schrijven. Zoiets als: 21 tips over wat te doen en niet te doen als je blaren hebt.
Foei
Het was wel een dag vol met terechtwijzingen. Toen ik vanochtend rustig aan mijn beker thee zat in de keuken, kwam de hospitalero streng kijkend op me af: “Joe neffer puts de backpack on ze bed!” Die had ook weer gelijk. Het is een doodzonde om in een albergue je rugzak op je bed te leggen. De bedden moeten schoon blijven en wie weet waar jouw rugzak allemaal is geweest.
Eerste stop
We namen toch goed afscheid en mijn wandeldag kon beginnen. Zoals gezegd een rustig dagje. Eerste stop op een muurtje. Gezellig nog even zitten praten met 2 Russische pelgrims.
![](https://www.wandelvrouw.nl/inhoud/uploads/2020/02/IMG-20200206-WA0000.jpg)
![](https://www.wandelvrouw.nl/inhoud/uploads/2020/02/IMG-20200206-WA0001.jpg)
![](https://www.wandelvrouw.nl/inhoud/uploads/2020/02/IMG-20200206-WA0003.jpg)
Tweede stop
Tweede stop koffie en een omeletje. Ga je dezelfde route, sla dit restaurant dan maar over. Het heet Pedra Furada. Het is prachtig hoor. Maar de dame achter de bar is er zo eentje die luider begint te praten als je het Portugees niet in een keer verstaat. Ze tovert een Engelse menukaart tevoorschijn, waarbij ik moet slikken van de prijzen. Voor het bedrag waar ik gister een complete 3-gangen avondmaaltijd, inclusief een halve liter wijn voor kreeg, kan ik nu niet eens een salade betalen. Het omeletje kost €3,50. Dat is veel voor hier.
![](https://www.wandelvrouw.nl/inhoud/uploads/2020/02/IMG-20200206-WA0006.jpg)
![camino portugues](https://www.wandelvrouw.nl/inhoud/uploads/2020/02/IMG-20200206-WA0004.jpg)
Derde stop
Derde stop in zo’n prachtig Portugees koffietentje. Koffie met melk en een blikje groene cola (zag ik voor het eerst) voor €1,40. Kijk, dat is beter.
![](https://www.wandelvrouw.nl/inhoud/uploads/2020/02/IMG-20200206-WA0008.jpg)
![](https://www.wandelvrouw.nl/inhoud/uploads/2020/02/IMG-20200206-WA0007.jpg)
Vierde stop
Vierde stop maakte ik in Barcelos, bij de rivier. Nog even genieten voordat ik zou arriveren.
![](https://www.wandelvrouw.nl/inhoud/uploads/2020/02/IMG-20200206-WA0009.jpg)
Albergue Cidade de Barcelos
Het laatste stukje wandelde ik door de stad Barcelos. Een gezellig stadscentrum met winkels als de kinder Zara. Alle winkels in prachtige oude panden. Midden in dat centrum, net om de hoek van een groot levendig plein, ligt albergue Cidade de Barcelos. Het is een van de oudste albergues op de route. Het heeft geen hospitalero. Je haalt de sleutel bij het café ernaast.
Het is klein. Ik zie zo snel 7 bedden verdeeld over twee slaapvertrekken. Toch staat er in mijn boekje dat er 26 slaapplekken zijn. Misschien ga ik ze nog ontdekken. Tot nu toe ben ik helemaal alleen. Ik ben daardoor een druk baasje geweest. Eerst onder de douche. Die zijn misschien lekker in de zomer, maar voor nu was het een moedproef. Daarna mijn wandelkleren gewassen. Dat viel ook niet mee met koud water. In de keuken is niet veel te eten te vinden. In andere donativo’s vind je altijd wel wat achtergelaten spullen, of dingen die door de vrijwilligers gekocht zijn. Of er is een koelkast met dingen en een prijslijstje. Maar hier niets van dat al. Wat ik wel tof vind is dat er een foto staat van John Brierley, de schrijver van de gids van de Camino Portugués, die ik de vorige keer mee had. (goeie gids) Hij heeft deze keuken geschonken aan alle pelgrims op de route. Leuk!
![](https://www.wandelvrouw.nl/inhoud/uploads/2020/02/IMG-20200206-WA0011.jpg)
Menu de dia
Ik zit nu in de binnenplaats te typen. Ik heb een zakje rundvleesbouillon uit mijn rugzak gevist en zit te genieten van dit alles. Ik ga straks de stad in. Zojuist is er nog een pelgrim gearriveerd. Een jonge vrouw die vanaf Lissabon onderweg is. We moeten nog nader kennis maken, maar we hebben alvast afgesproken dat we vanavond samen gaan eten. Ik heb al wat leuke restaurantjes gezien met daghappen. Dat gaat weer gezellig worden.
Slapen:
Albergue Cidade de Barcelos
Deze Albergue ligt bijna in het centrum, dus op een veel leukere plek dan de albergues in Barcelinhos. Daar zit je in een soort voorstad. Het is allemaal een beetje behelpen, maar prima voor een nachtje.
De prijs is donativo
Eten:
Midden in het centrum, dus restaurantjes in overvloed.
Dag wandelvrouw, wat leuk om je ervaringen te lezen! Ik ben benieuwd wat de totale afstand is van porto naar Santiago de compestella? Met backpacken heb ik altijd een best grote rugzak,ik vraag me af hoe zwaar de jouwe is?
Nog veel plezier en hopelijk gauw minder last van je blaren
De directe route over de `centrale route is ongeveer 250 km. Ik wil ook de espiritual doen. Dat is iets langer. Mijn rugzak woog thuis 7 kg. Dat was zonder water, eten en laptop en stekkers enzo. Ik denk dat ik alles bij elkaar iets van 11 kg draag.
Hi hi. Toch wel een beetje lachen dat je vorige blog een aantal repremandes opgeleverd heeft.
Had ook al gelezen dat een en ander niet goed ging wat je blaren betreft. Komt ook omdat je ze nooit hebt gehad.
Je krijgt dan ook geen ervaring met de verzorging ervan.
Blijf je toch volgen hoor. Ik vind het veel te leuk om te lezen en je hebt bruikbare tips als ik mijn eigen camino start.
Er komen vast meer tips. Leuk als je blijft volgen.
Dag Bregje.
Fijn om jouw berichten en tips te lezen! Hopelijk gaat het goed komen met je blaren. De wandelwol gaat mee ondanks dat ik nooit last heb van blaren net als jij.Kortere afstanden en genoeg stops onderweg zo wil ik het ook proberen want ik heb nl soms last van mijn knie.
Het gaat super! De blaren zijn wel een dingetje. Maar ook dat went.
Lekker de goede kant weer op met de voetjes, mooi verslag, succes vandaag,morgen ook maar gelijk, ik lees het pas laat, kleindochter over de vloer
De voetjes helen maar langzaam. ’s Ochtends gaat het prima. Marja, dan ga ik er weer meer dan 20 km op lopen…….
Ik wordt nu dan toch wel nieuwsgierig naar donativo. Kun je ook ergens lezen wat een beetje gangbaar is?
Wat gangbaar is, daar durf ik geen harde uitspraken over te doen. Maar ik kan je wel vertellen wat ik doe: Als ik een bed en douche krijg, maar het is allemaal basic, dan geef ik €10,-. Zit er iets meer bij en is de douche lekker warm, dan geef ik iets meer bijvoorbeeld €15,-. Zit er ook nog eten bij en bijvoorbeeld drank en gezelligheid, dan loopt het bedrag op. Ik heb bijvoorbeeld bij Casa da Fernanda €40,- gedoneerd.
Hoi Henny, the donativo is ook best lastig. Ik weet niet wat anderen doen , maar dit is hoe ik het doe: Als ik een bed en douche krijg, maar het is allemaal basic, dan geef ik €10,-. Zit er iets meer bij en is de douche lekker warm, dan geef ik meer. Zit er ook nog eten bij en bijvoorbeeld drank en gezelligheid, dan loopt het bedrag op. Ik heb bijvoorbeeld bij Casa da Fernanda €40,- gedoneerd.
Hoi Bregje,
Leuk om je blog te lezen. Ik wil dit jaar ook de Portugese camino lopen. Ik zie een hond op een van je foto’s. Ik ben bang voor veel honden en ben altijd bang dat ik onderweg loslopende blaffende honden tegenkom. Heb jij daar wel eens last van gehad?
Sterkte met je blaren.
Honden zijn er. Meestal achter hekken, soms ook loslopend. Maar echte last heb ik niet gehad. Laat het je niet weerhouden.
Hoi Dorry, ik zeg iets over honden bij dag 5. Kijk maar even.